Όλγα Μπενούκα


 

Ονομάζομαι Όλγα Μπενούκα είμαι απόφοιτη του παιδαγωγικού τμήματος νηπιαγωγών 
Αθήνας και απόφοιτη  της  Ανώτερης Δραματικής σχολής  << Τράγκα>>.
Πολλοί γονείς στα τόσα χρόνια λειτουργίας  του σχολείου με έχουν ρώτήσει  για την επιλογή του ονόματος << Αυλαία>>.
Πέρα από το γεγονός του ότι αποτελεί  όρο του θεάτρου το οποίο λατρεύω, πάντα ονειρευόμουν  να  έχω την δυνατότητα  να βάζω  και εγώ ένα λιθαράκι στο άνοιγμα της  Αυλαίας  όπου τα παιδιά για πρώτη φορά πατούν στο σανίδι  της προσχολικής  αγωγής, του μικρού τους σχολείου,συμμετέχουν  για πρώτη φορά στην δική τους ανεξάρτητη παράσταση  ζωής.
Επιθυμία μου, όνειρο ζωής να συντελέσω  ώστε να γίνουν οι Πρωταγωνιστές  του έργου  που εκείνα θα επιλέξουν.
Μέσα από την παιδαγωγική διαδικασία, τις  ‘’καλές τέχνες’’ ,και τις ψυχοσυναισθηματικές διεργασίες, να συνειδητοποιήσουν ότι  ο καθένας τους είναι μοναδικός ξεχωριστός και πολύτιμος  και οφείλει στον εαυτό του να γίνει ο Πρωταγωνιστής της δικής του ζωής!!!!


Εκτός από διευθύντρια της Αυλαίας μέχρι πριν από 2  χρόνια ήμουν και  υπεύθυνη του νηπιακού τμήματος  για 17 συνεχή  χρόνια. 
Λόγω  των αυξανόμενων  υποχρεώσεων  ως προς την συνολική οργάνωση  του σχολείου έδωσα την ‘’σκυτάλη’’ σε μία άξια συνάδελφο μου την Βίκυ Κονιδάρη η οποία λειτουργεί ακριβώς με την ίδια παιδαγωγική φιλοσοφία.
Εξακολουθώ όμως  να ‘’δουλεύω’’ με τα παιδιά , είναι για μένα τρόπος ζωής, ένα συνεχές παιχνίδι αλληλεπίδρασης: μοίρασμα γνώσης ,γέλιου, παιχνιδιού, πειραγμάτων, συναισθήματος…….
  Ως  υπεύθυνη, λοιπόν, εφαρμογής του παιδαγωγικού προγράμματος συναισθηματικής αγωγής  
 Εβδομαδιαίως  '' δουλεύω'' με τα δελφίνια (προ νήπια) και τους γλάρους μας  (νήπια) σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που σχετίζεται με την συναισθηματική και κοινωνική αγωγή: Όχι απλή αναφορά σε έννοιες ή συναισθήματα αλλά πλήρης σύνδεση με την ζωή μας ,την καθημερινότητα μας ,την Καλλιέργεια της δυνατότητας συνθετικής και συνδοιαστικής σκέψης.
Επιπλέον επεξεργαζόμαστε και τα γράμματα βιωματικά : με αφόρμηση τα παραμύθια που έχω γράψει προσεγγίζουμε τα γράμματα σαν ήρωες παραμυθιών δουλεύοντας ταυτόχρονα και προς την κατεύθυνση της εμπέδωσης τους κάτω από ένα διαφορετικό πρίσμα και αντλώντας μέσα από αυτά στοιχεία για να δουλέψουμε  και "δυσκολίες"  της δικής μας ζωής. Με συνταξιδιώτες  το παραμύθι ,το θέατρο, την δραματοποίηση τη μουσική  ….
Κατακτούμε πραγματικά την γνώση και κυρίως το συναίσθημα!





Μια φορά κι έναν καιρό, το 1997 ήτανε θαρρώ, γεννήθηκε ένα σχολειό πού το ‘λεγαν «Αυλαία»!